ciencia-ficcion


Na nave a calma é o ruído máis grande que existe. Chega a doer. Pregúntome por que se nos quedan as cancións máis tontas. E como pode haber mares tan inmensos. Dende que estou só os xogos de astronautas tampouco teñen moito sentido. Escribo estas liñas para manter a cordura, para soster os fíos mentais, sen deixar que estes me estrangulen. O espacio é frío, dun frío que non podedes […]

IELELÉ


Ignoro o momento no que o plural morreu. Eu non estaba. Ou polo menos non quería estar, que xa é máis ca suficiente. Vin toda aquela sala chea de órganos e crín que estaba nun tempo distinto, pasado. Asado, con cheiro a fritanga. Free tanga. Acababa de comerme un masticable e non tiña outra cousa na cabeza. Perdón. Os robots de agora alimentámonos así por recuperar certos tecidos internos. Non […]

OS




Hoxe é un día coma outro calquera para empezar algo. Din que cando algo empeza algo remata, e soa a canción de Jorge Drexler. Ás veces ata o olvido é un bo aliado, creo que nunca mellor que a memoria, pero todo a través do equilibrio parece un pouco mellor. Ata sendo malabaristas do presente. Picos das realidades dos outros, vértices por tanto da ciencia das emocións. Chamarlle nós soa […]

PORTAS INTERTEMPORAIS