SENTADA FRENTE Ó MAR


Mirar o faro espido de temporais era algo novo alí. Estaba recta, matemáticamente recta. Fixo unha análise completa do panorama e concluíu o de sempre: cada día era diferente. Non tiña rabia, nin carácter cambiante. Non podía telo. Quería vestirse de mar pero non sabía cómo. Escoitara a canción, escotáraa moitas veces. 564 veces exactamente. Sacou o mando a distancia e púxose a ver dibuxos animados. Sobre o ceo repleto de nubes. Tiña tempo ata que aparecese a lúa. Intentaba falarlle cada atarcecer, pero ela nunca contestaba. De ela a ela. Distantes por tantos motivos. Faltas de vocabularios humano por cousas do azar. A ortografía ás veces falla. Alfonsina tiña nos ollos un gran proxector de 3D, pero non era capaz de chorar cando escoitaba unha canción. A nostalxia pode ser contaxiosa.


Dejar un comentario

Tu dirección de correo electrónico no será publicada. Los campos obligatorios están marcados con *

To create code blocks or other preformatted text, indent by four spaces:

    This will be displayed in a monospaced font. The first four 
    spaces will be stripped off, but all other whitespace
    will be preserved.
    
    Markdown is turned off in code blocks:
     [This is not a link](http://example.com)

To create not a block, but an inline code span, use backticks:

Here is some inline `code`.

For more help see http://daringfireball.net/projects/markdown/syntax