IELELÉ


Na nave a calma é o ruído máis grande que existe. Chega a doer. Pregúntome por que se nos quedan as cancións máis tontas. E como pode haber mares tan inmensos. Dende que estou só os xogos de astronautas tampouco teñen moito sentido. Escribo estas liñas para manter a cordura, para soster os fíos mentais, sen deixar que estes me estrangulen. O espacio é frío, dun frío que non podedes nin imaxinar. Dígovolo en serio, intentei na casa reproducir a sensación e nada, cando estás fóra da natureza todo golpea como unha estaca no andar. A paz é extrema, ás veces esperto inventando piares de paxaros, que sei que non están, pero faiseme lóxico imaxinalos, darlles forma, collelos coma se fosen barro e deslizalos nas miñas mans. Sabendo que son invisibles, sabendo que só acompañan ás miñas pantasmas. Pero xa é algo. Dende que vin sair flotando o cadáver de Helen a idea de volver a Marte, a casa, parece cada vez máis un conto de ciencia-ficción.

Dejar un comentario

Tu dirección de correo electrónico no será publicada. Los campos obligatorios están marcados con *

To create code blocks or other preformatted text, indent by four spaces:

    This will be displayed in a monospaced font. The first four 
    spaces will be stripped off, but all other whitespace
    will be preserved.
    
    Markdown is turned off in code blocks:
     [This is not a link](http://example.com)

To create not a block, but an inline code span, use backticks:

Here is some inline `code`.

For more help see http://daringfireball.net/projects/markdown/syntax